Karmel Maryi Matki Nadziei

i św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Ełku

12 lat naszej obecności w Ełku
" św. Teresa od Jezusa Z początku, gdy dusza dopiero zaczyna wstępować na drogi życia wewnętrznego, Bóg nie ukazuje jej się jawnie, aby nie przeraziła się widokiem niskości i nicestwa swego wobec mieszkającego w niej tak ogromnego Majestatu. Powoli jednak, w miarę jak uzna tego potrzebę, rozszerza i rozprzestrzenia tę duszę, aby zdolna była objąć te skarby, które w niej składa. "

św. Teresa od Jezusa

List Ojca Świętego Jana Pawła II - Szkaplerz znakiem «przymierza» z Maryją*

Do Przewielebnych Ojców
Josepha Chalmersa
Przeora generalnego Zakonu Braci
Najświętszej Maryi Panny
z Góry Karmel (OCarm.)

Camilo Maccise
Przełożonego generalnego Zakonu Braci Bosych
Najświętszej Maryi Panny
z Góry Karmel (OCD)

1. Opatrznościowe wydarzenie łaski, jakim był dla Kościoła Rok Jubileuszowy, pozwala patrzeć z ufnością i nadzieją na dopiero co rozpoczętą drogę w nowym tysiącleciu. «Przemierzając drogi świata na początku nowego stulecia - napisałem w Liście apostolskim Novo millennio ineunte - musimy przyspieszyć kroku. (...) W tej drodze towarzyszy nam Najświętsza Maryja Panna, której (...) zawierzyłem trzecie tysiąclecie» (n. 58).

Dlatego z wielką radością przyjąłem wiadomość, że obie gałęzie Zakonu Karmelitańskiego: dawna i reformowana, zamierzają poświęcić rok 2001 Maryi, aby wyrazić synowską miłość do swej Patronki, którą wzywają jako Kwiat Karmelu, Matkę i Przewodniczkę na drodze do świętości. W związku z tym pragnę podkreślić, że szczęśliwym zbiegiem okoliczności obchody tego maryjnego roku całego Karmelu przypadają - jak głosi czcigodna tradycja Zakonu – w 750. rocznicę otrzymania Szkaplerza. Obchody te stanowią zatem dla całej Rodziny karmelitańskiej niezwykłą okazję nie tyko do pogłębienia duchowości maryjnej, ale i do przeżywania jej z coraz większą świadomością roli, jaką Dziewicza Matka Boga i ludzi odgrywa w tajemnicy Chrystusa i Kościoła, by iść za Nią - «Gwiazda nowej ewangelizacji» (por. Novo millennio ineunte, 58).

Czytaj więcej...

KURIA
KRAKOWSKIEJ PROWINCJI KARMELITÓW BOSYCH
KRAKÓW 2001

WPROWADZENIE

Zanim rzeźbiarz zabierze się do wykonania rzeźby zaznajamia się najpierw z miejscem, w którym będzie stała. Otoczenie ułatwia bowiem odbiorcy odczytanie zamkniętych w niej myśli. Gdy jest niewłaściwie dobrane może zaprzepaścić zamysł największego nawet mistrza. Podobnie rzecz ma się z obrazem. Drugi plan, który towarzyszy głównej postaci, decyduje często o tym, jak ją odbieramy i interpretujemy. Kolorystyka i z pozoru mało znaczące elementy wspomagają pozytywne lub negatywne odczucia skutecznie wpływając na naszą niezmiernie żywą wyobraźnię. Starożytne legendy Karmelu o Maryi spełniają rolę takiego otoczenia czy też tła. Wprowadzają w trudną do opisania atmosferę, w jakiej zrodziły się i żyją Jej karmelitańskie wyobrażenia, tytuły, związki z Zakonem. Pozwalają dotrzeć do subtelnych uczuć i odniesień, których nie można odkryć zatrzymując się jedynie na historycznych dokumentach i teologicznych opracowaniach. Te portretują jakby intelektualną stronę osoby Maryi. Tamte wprowadzają wartości charakterystyczne tylko dla świata, którym żyje serce. Dopiero połączone razem dają pełny Jej obraz.

Czytaj więcej...

KURIA KRAKOWSKIEJ PROWINCJI KARMELITÓW BOSYCH
Kraków 2001

*publikacja tekstu w uzgodnieniu z : www.karmel.pl


I. ASPEKT DOGMATYCZNY

1. Duchowe macierzyństwo Maryi

„Jahwe mnie stworzył, swe arcydzieło, przed swymi czynami, od dawna, od wieków jestem stworzona, od początku, nim ziemia powstała. Jestem zrodzona gdy jeszcze bezmiar wód nie istniał, ani źródła, co wodą tryskają, i zanim góry stanęły. Poczęta jestem przed pagórkami, nim ziemię i pola uczynił – początek pyłu na ziemi. Gdy niebo umacniał, z Nim byłam, gdy kreślił sklepienie nad bezmiarem wód, gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej otchłani umacniał, gdy morzu stawiał granice, by wody z brzegów nie wyszły, gdy kreślił fundament pod ziemię. Ja byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim, igrając na okręgu ziemi, znajdując radość przy synach ludzkich”. [1]

Czytaj więcej...

O mój Boże! Trójco Błogosławiona, pragnę Cię Kochać i starać się, by Cię kochano, pracować na chwałę świętego Kościoła, ratując dusze, które przebywają na ziemi, i wybawiając te, które cierpią w czyśćcu. Pragnę wypełniać doskonale Twoją wolę i osiągnąć ten stopień chwały, który przygotowałeś mi w swoim królestwie, jednym słowem, pragnę być święta czuję jednak moją słabość i proszę Cię, o mój Boże! Ty sam bądź moją Świętością.

Skoro mnie aż tak umiłowałeś, że dałeś mi swego jedynego Syna, by stał się moim Zbawicielem i Oblubieńcem, to nieskończone skarby Jego zasług i do mnie należą, ofiaruję je Tobie z radością, błagając, abyś patrzył na mnie już tylko przez Oblicze Jezusa i przez Jego Serce gorejące Miłością.

Czytaj więcej...

Podkategorie

Dokumenty i opracowania dotyczące Szkaplerza