Karmel Maryi Matki Nadziei

i św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Ełku

12 lat naszej obecności w Ełku
" św. Teresa od Jezusa O, piękności, która przewyższasz wszelkie inne piękności! Nie raniąc, boleść zadajesz, i boleśnie wygaszasz miłość do stworzeń. O, więzi, co łączysz dwie tak nierówne rzeczy! Nie wiem, dlaczego rozwiązujesz, bo przecież wiążąc, moc dajesz, by cierpienia za dobro uważać. Złączyłeś tego, co nie jest bytem, z Bytem nieskończonym: nie kończąc, kończysz, nie mając kogo miłować, kochasz i wywyższasz naszą nicość. "

św. Teresa od Jezusa

Do Ełku przybyłyśmy 01.10.2004 r. na zaproszenie Ordynariusza Diecezji Ełckiej ks. Biskupa Jerzego Mazura, który dostrzegał wielką potrzebą istnienia klasztoru kontemplacyjnego w Ełku. Naszej małej - początkowo pięcioosobowej, później czteroosobowej wspólnocie karmelitańskiej (złożonej z sióstr pochodzących z trzech klasztorów), została powierzona misja tworzenia nowej fundacji Karmelu i zaszczepienia charyzmatu kontemplacyjno - terezjańskiego w tej najbardziej na północny-wschód wysuniętej części Polski. Nasz apostolat polega na modlitwie i ofierze dla dobra całego Kościoła i zbawienia każdego człowieka. Niesiemy w swych sercach pragnienia i niepokoje tych wszystkich, którzy proszą nas o pomoc i na nią liczą. Trwając w zjednoczeniu z Chrystusem, przedstawiamy Bogu w sposób szczególny ważne sprawy i przedsięwzięcia diecezji ełckiej, której stałyśmy się cząstką. Modlitwą obejmujemy naszych Pasterzy, kapłanów i seminarzystów, osoby życia konsekrowanego, wszystkich diecezjan.

Pierwszą Patronką naszego Klasztoru jest Maryja Matka Nadziei – z Nią i przy Niej uczymy się, jak zawierzyć wbrew wszelkiej nadziei i jak tę nadzieję nieść potrzebującym, żyjącym tu ludziom, borykającym się z wieloma problemami i trudnościami. Z ufnością i miłością kroczymy w naszej wędrówce wiary, ścieżkami Św. Teresy od Dzieciątka Jezus.

Przez pierwsze cztery lata, tymczasowo mieszkałyśmy w wydzielonej części domu parafialnego przy katedrze ełckiej. Był to czas wzmożonej modlitwy i działania, by przygotować odpowiednie miejsce i rozpocząć budowę klasztoru. W tym czasie posługę kapłańską sprawował w naszej wspólnocie ks. Infułat Włodzimierz Wielgat, wspomagając nas duchowo we wrastaniu w nową diecezję. Od 17 lipca 2008 r. kapelanem naszej wspólnoty został ks.Jacek Uchan. 8 września 2005 roku otrzymałyśmy ziemię pod budowę, a 16 lipca 2006 roku ks. Bp Jerzy Mazur poświęcił ustawiony tam krzyż. Ponad rok trwały prace nad przygotowaniem specjalistycznej dokumentacji architektoniczno-budowlanej pod kierunkiem p. inż. Arch. Andrzeja Chwaliboga z Białegostoku.

26 kwietnia 2007 roku wraz z Maryją Matką Dobrej Rady, dzięki wielkiemu zaangażowaniu i wyjątkowym staraniom Biskupa naszej diecezji oraz ogromnej ofiarności i życzliwości wielu diecezjan i dobroczyńców z całej Polski, udało się rozpocząć dzieło budowy nowego klasztoru. Nieocenioną pomocą przy budowie klasztoru okazała się troska i praktyczne rady ekonoma diecezjalnego ks. Prałata Tadeusza Hermana. Boża Opatrzność czuwała nad nami i prace budowlane niezwykle szybko posuwały się do przodu. Dnia 1 października 2007 w czasie pierwszej uroczystej Eucharystii sprawowanej na placu budowy ks. Bp Jerzy Mazur dokonał wmurowania i poświęcenia kamienia węgielnego.

Do końca roku 2007 udało się wymurować mury piwnic pod całym budynkiem oraz pokryć dachem wszystkie kondygnacje wschodniego skrzydła klasztoru i tak oto zakończony został pierwszy etap budowy. Od początku roku 2008 większość prac budowlanych skupiła się wokół wykończenia części pierwszego skrzydła klasztoru. Prace wykończeniowe z uwagi na swą specyfikę zajęły nieco więcej czasu, sukcesywnie dokonywano montażu okien i drzwi oraz montażu wszystkich wewnętrznych instalacji: elektrycznej, wodno-kanalizacyjnej i grzewczej. Jednocześnie trwały prace na pozostałej części budynku: nad piwnicami udało się wymurować ściany parteru i pietra oraz pokryć je monolitycznym stropem, by zabezpieczyć mury przed zimą.

Dnia 8 grudnia 2008 roku w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, po długim oczekiwaniu, mogłyśmy nareszcie zamieszkać we własnym klasztorze, zajmując pierwsze, częściowo wykończone – wschodnie skrzydło budynku.

Do użytkowania zostały udostępnione tam parter i piętro, gdzie znajdowały się następujące pomieszczenia: kaplica zewnętrzna i wewnętrzna, 6 cel, kuchnia, refektarz i pokoje gościnne z rozmównicą, w piwnicy uruchomiona została kotłownia na paliwo stałe.

W roku 2009 zakończyłyśmy prace wykończeniowe w piwnicy, zyskując kilka nowych pomieszczeń, przeznaczonych na pracownie. Natomiast w drugiej części budynku, która pozostała w stanie surowym, udało się wymurować ściany poddasza i całość pokryć dachem.

Rok 2010 był dla nas szczególnie błogosławiony, gdyż zdołałyśmy wykończyć mieszkalne poddasze w zajmowanej przez nas części budynku i tym samym zakończyłyśmy prace budowlane w użytkowanym skrzydle. Udało się również zakończyć murowanie ścian w docelowej kaplicy i pokryć je dachem. Wokół całej budowy utwardziłyśmy drogę, kładąc tam płyty drogowe.

Powierzamy się ufnie Opatrzności Bożej i mamy nadzieję, że znajdą się dobre serca ludzkie gotowe przyjść nam z pomocą, podobnie jak było przez miniony czas trwania budowy. Mamy świadomość tego, że zakończenie całości inwestycji z pewnością trzeba rozłożyć na kilka lat. Z radością przyjmujemy wszystko to, co Pan dla nas przygotował i co chce nam dać, aby posuwać budowę małymi kroczkami do przodu.

Nosimy w naszych sercach intencje wszystkich naszych dobroczyńców i nieustannie powierzamy je Panu w błagalnej i dziękczynnej modlitwie.