Kochani nasi Przyjaciele

Kolejny raz w życiu jakby niepostrzeżenie wkroczyliśmy w Adwent, a tym samym w nowy rok liturgiczny. Ten nowy czas pomaga uświadomić sobie przemijalność wszystkiego na tym świecie oraz nieprzemijalność tego co wieczne, co Boże, w nas samych… Klasztorna rzeczywistość, choć naznaczona typowymi dla wszystkich przygotowaniami do świąt, kładzie jednak ogromny nacisk na duchowe, wewnętrzne przygotowanie na spotkanie z Nowonarodzonym Dzieciątkiem – Emmanuelem – Bogiem z nami, Bogiem w nas… Ostatnie 5 dni przed niedzielą Chrystusa Króla przeżyłyśmy w rekolekcyjnym skupieniu rozważając tajemnicę Bożego Miłosierdzia i Bożej Sprawiedliwości w życiu Św. Faustyny oraz każdej i każdego z nas.

Miesiące letnie i jesienne upłynęły naszej siostrzanej wspólnocie w bardzo zwyczajnym, zakonnym klimacie przepełnionym modlitwą i codzienną pracą, w milczeniu i radości z chwil spędzonych razem. Jednakże, 20 września, przeżyłyśmy wyjątkowe wydarzenie dla naszej Wspólnoty, Zakonu i Kościoła, jakim były Śluby Uroczyste s. Marii Kingi od Jezusa Ukrzyżowanego. Po blisko 9 latach formacji, s. Kinga wypowiadając słowa Profesji Zakonnej oddała Panu Bogu całe swoje życie, zawierzając słowom Pana Jezusa: „Niech się nie trwoży serce wasze, ani się nie lęka” W obecnym czasie, przy ogromnej kruchości młodego pokolenia, dziękujemy Bogu za Jego łaskę wyrażoną w decyzji s. Kingi. Wszystkim Wam, Kochani Przyjaciele, zawierzamy Siostrę i całą naszą Wspólnotę, prosząc o modlitwę, abyśmy pozostały wierne Bogu i złożonym Mu ślubom.

Tradycyjnie w miesiącach letnich szczególnie zaangażowane byłyśmy w ogrodzie i sadzie. Niestety obecny sezon okazał się wyjątkowo trudny. Warunki pogodowe, zwłaszcza częste deszcze i małe ilości dni słonecznych, sprawiły, że trzeba było walczyć z chorobami roślin. Tym samym tegoroczne plony okazały się na tyle słabe, że nie udało się nam zgromadzić zapasów warzyw na zimę. Mimo to dziękujemy Panu Bogu za każdy dar Jego łaski, za radość z każdego zebranego owocu oraz za siły do pracy, które nam daje.

Na naszej budowie główny wysiłek położyłyśmy na kontynuację prac przy katakumbach oraz budowę kolejnego odcinka muru klauzurowego, którego częścią jest ściana szczytowa katakumb. Od czerwca do listopada trwały prace kamieniarskie. Z kamienia polnego zostało dobudowane brakujące przęsło muru klauzurowego łączące ścianę kaplicy zewnętrznej z katakumbami. Powstały również kamienne filary umożliwiające umocowanie drugiej bramy, która trwale oddziela klauzurę od części zewnętrznej, przeznaczonej dla przybywających do klasztoru gości. W październiku, gdy zostało zdemontowane tymczasowe ogrodzenie z desek, zdecydowałyśmy się uporządkować ten teren i położyć kostkę brukową.

Koniecznością okazał się również montaż garażu blaszanego ocieplonego styropianem, przeznaczonego do przechowywania i zabezpieczenia przed deszczem oraz wilgocią pelletu na opał, zakupionego w miesiącach letnich, gdy cena była najniższa. Niestety pompy ciepła, które miały ułatwić nam życie, charakteryzują się dużą awaryjnością. Po zakończeniu okresu gwarancyjnego stoimy przed podjęciem decyzji o ich wymianie ze względu na ogromny koszt każdorazowej naprawy. Czy uda się to przed kolejnym sezonem grzewczym? Tego nie wiemy...

Przed nami miesiące zimowe, które pragniemy przeznaczyć na prace wykończeniowe wewnątrz budynku. Na poddaszu nadal czekają „na swój czas” cele i pracownie oraz tzw. pustelnia – odosobnione miejsce modlitwy i zamieszkania siostry odprawiającej 10 dniowe rekolekcje w pełnej samotności milczeniu. Właśnie pustelnia jest obecnie naszym priorytetem.

Dziękujemy Wam, Kochani Przyjaciele i Darczyńcy, za Waszą nieocenioną pomoc duchową i materialną. Dzięki niej z nadzieją patrzymy w przyszłość oraz na to, co wciąż jeszcze jest do zrobienia na budowie. Mając świadomość wielkości daru Waszych serc, Waszej wiernej obecności przy nas i hojności, nieustannie dziękujemy Bogu za Każdą i Każdego z Was. Zapewniamy o naszej codziennej modlitwie za Was oraz pragniemy przypomnieć, że raz w miesiącu jest odprawiana Msza Święta, w której polecamy Panu Bogu Was Wszystkich oraz wszelkie intencje, które nosicie w Swych sercach. Niech Bóg będzie uwielbiony w Każdej i w Każdym z Was.

Z darem modlitwy i wdzięczności
– Wasze siostry w Chrystusie – karmelitanki bose z Ełku