Kochani nasi Dobroczyńcy,

Za oknami coraz więcej zieleni. Wilki, których niepokojący śpiew towarzyszył nam przez wiele zimowych tygodni, wycofały się w głąb lasu. Na wzgórzach wokół klasztoru znów pasą się stada saren. Na początku lutego wróciły żurawie, a rozlewiska, które sprawiały wrażenie, że mieszkamy w otoczonej wodą twierdzy, wysychają z każdym kolejnym dniem. Wraca prosta normalność i tryumf budzącego się życia.

Ludzie nawiedzający nasz klasztor, o twarzach pełnych niepokoju i pytań, szukają tu nadziei i pewności, że Chrystus jest z nami, że droga człowieka, pełna trudu i niewiadomych, staje się paschalną drogą ku życiu przez Jego Obecność.

Modlimy się, by nasze myśli, serca, słowa, spojrzenia promieniowały na świat i ludzkie istnienia tą radosną prawdą: Nasz Bóg idzie z nami. Nigdy nas nie opuszcza. Ostatnie słowo należy do Zmartwychwstałego Pana.

By nieustannie pogłębiać i ożywiać w sobie prawdę o niekończonej Miłości Boga, na początku Wielkiego Postu, przez uroczysty Akt Ofiarowania, złożyłyśmy w Najświętszym Sercu Pana Jezusa naszą Wspólnotę i życie każdej z nas oraz wszystkich ludzi nawiedzających Klasztor. Ten historyczny fakt poprzedziły rekolekcje, które wygłosił Sercanin - ks. Adam Maj.

Piękna marcowa pogoda i pojawiające się nieśmiało słońce, zapraszają nas do rozlicznych prac ogrodowych, takich jak grabienie pozostałych na trawie jesiennych liści, przycinanie drzew i krzewów, przygotowanie ziemi na warzywniku pod nowe zasiewy, sadzenie nowych roślin, porządkowanie rabat kwiatowych.

W ostatnim czasie zostały częściowo wycięte stare topole, które rosły wzdłuż drogi, równolegle do naszego ogrodzenia. Rozpoczęto tym samym prace przy przebudowie kolejnego odcinka drogi krajowej DK 65. Obecnie na pola obok naszej działki wywożona jest ziemia z wykopów pod ścieżkę rowerową, chodnik i zatoczkę autobusową, które powstaną przy nowej drodze. Tę wielką inwestycję możemy na co dzień obserwować z naszego ogrodu, położonego na małym wzniesieniu.

Na naszej budowie trwają nadal prace wykończeniowe w nowych celach na piętrze. Ufamy, że niebawem rozpocznie się dalsza część budowy naszych katakumb, których fundamenty udało się szczęśliwie wylać w grudniu ubiegłego roku. Dziękujemy naszym kochanym Dobroczyńcom za każdą pomoc oraz wsparcie duchowe i materialne. Dzięki tej pomocy możemy kontynuować naszą budowę i mieć nadzieję na kolejne jej etapy. Zapewniamy o naszej stałej modlitwie we wszystkich Waszych intencjach.

Pozdrawiamy serdecznie w Chrystusie Zmartwychwstałym.

Wasze siostry – karmelitanki bose z Ełku