Rzym, 13.03.2013

Ojcze Święty,

Nasza rodzina karmelitów i karmelitanek bosych wita Cię z całego serca. Z prostotą, jaką przekazali nam nasi ojcowie i nasze matki w Karmelu, otwieramy Ci od zaraz drzwi naszych serc. Możesz na nas liczyć, Wasza Świątobliwość, na swoich synów i córki w Chrystusie Jezusie.

Nasza Święta Matka Teresa nauczyła nas przeżywać dar wiary w komunii miłości z Kościołem, w duchu posłuszeństwa Wikariuszowi Chrystusa, oddając nasze życie na służbę Królestwa. Tak czyniliśmy w stosunku do Twoich poprzedników, a teraz uczynimy tak z Tobą.

Do Jego Świątobliwości
Papieża Benedykta XVI

Z serca dziękujemy Waszej Świątobliwości!

Odczuwamy potrzebę wyrażenia wdzięczności po tym, jak z szybkością błyskawicy, z północy na południe, ze wschodu na zachód, przebiegła w naszej rodzinie zakonnej, karmelitów i karmelitanek bosych, wiadomość o rezygnacji Waszej Świątobliwości z posługi papieskiej. Twoje słowa, Ojcze Święty, poruszyły nas do głębi.

Pomiędzy uczuciami, które nas przepełniają, przeważa nade wszystko wdzięczność. Tak samo jak miliony wiernych ze wszystkich zakątków świata, również i my, członkowie Karmelu Terezjańskiego, mniszki, bracia i świeccy, chcemy wyrazić naszą wielką i serdeczną wdzięczność.

KURIA
KRAKOWSKIEJ PROWINCJI KARMELITÓW BOSYCH
KRAKÓW 2000

* publikacja tekstu za zgodą: www.karmel.pl

Wstęp

Karmelitańska szkoła duchowości szczyci się bez wątpienia szczególną aktualnością w Kościele kończącego się tysiąclecia. Intuicja znanego pisarza ascetycznego naszego wieku, Tomasza Mertona (+1968), który we wstępie do swego traktatu Wspinaczka ku Prawdzie napisał, że „każdy chrześcijanin zawdzięcza coś Karmelowi” [1], znalazła potwierdzenie w znamiennej wypowiedzi światłego teologa, Hansa Urs von Balthasara, zmarłego w 1988 r., w przededniu otrzymania purpury kardynalskiej: „W kontekście naszej epoki żaden Zakon nie wydaje się być bardziej od Karmelu obdarzony szczególnymi łaskami o charakterze posłanniczym, które bezdyskusyjnie stanowią przeciwwagę i ostrzeżenie wobec prądów pojawiających się w Kościele i w świecie” [2]. Skądinąd kończące się stulecie, wprowadzające nas równocześnie w nowe Milenium Chrześcijaństwa, naznaczone było nadaniem tytułu Doktora Kościoła wielkim mistykom Karmelu (św. Janowi od Krzyża w 1926 i św. Teresie od Jezusa w 1970 r.) oraz ich wiernej córce, św. Teresie od Dzieciątka Jezus (1997), sprawiając tym samym, że Karmel Terezjański dał ich Kościołowi aż 10% (troje z 33), co przypomniał Ojciec Święty Jan Paweł II podczas audiencji udzielonej Definitorium Generalnemu Karmelitów Bosych w dniu 18 grudnia 1997 r. [3]

Wskaźnikiem żywotności karmelitańskiej szkoły duchowości jest niewątpliwie fakt, że w ostatnim dwudziestoleciu, dzięki apostolskiej posłudze Ojca Świętego Jana Pawła II, zostało wyniesionych do chwały ołtarzy, przez kanonizację lub beatyfikację, wielu Sług i Służebnic Bożych, żyjących duchowością Karmelu, wśród których znajdujemy nie tylko karmelitów i karmelitanki bose, ale cały szereg innych osób, zarówno duchownych jak i świeckich.

Publikacje Wydawnictwa Karmelitów Bosych i kwartalnik Karmel oraz inne czasopisma czy biuletyny karmelitańskie ( Zeszyty Karmelitańskie, Żyć Karmelem w świecie, Na Karmel, itd...) starały się przybliżać zainteresowanym osobom te wzory doskonałej realizacji ewangelicznego wezwania do doskonałej miłości, przeżywanej na sposób karmelitański. Prezentowano biogramy i zasadnicze rysy duchowości (w porządku chronologicznym gloryfikacji): Rafała Kalinowskiego (beat. 1983, kan. 1991), Marii od Jezusa Ukrzyżowanego - karmelitanki bosej z Betlejem (beat. 1983), Elżbiety od Trójcy Przenajświętszej - karmelitanki bosej z Dijon (beat. 1984), Tytusa Brandsmy - holenderskiego karmelity, męczennika obozu koncentracyjnego w Dachau (beat. 1985), Marii Pilar, Teresy i Marii Angeles - karmelitanek bosych, męczennic z Guadalajara (beat. 1987), Teresy z Los Andes ­karmelitanki bosej z Chile (beat. 1987, kan. 1993), Teresy Benedykty od Krzyża - Edyty Stein - męczennicy Oświęcimia (beat. 1987, kan. 1998), Franciszka Palau y Quer - karmelity bosego z Katalonii (beat. 1988), Marii Sagrario od św. Alojzego - karmelitanki bosej z Madrytu, męczennicy wojny hiszpańskiej (beat. 1998), Marii Maravillas od Jezusa - karmelitanki bosej z Kastylii (beat. 1998), Hilarego Januszewskiego - przeora klasztoru karmelitów na Piasku w Krakowie, i Alfonsa Marii Mazurka - przeora klasztoru karmelitów bosych w Czernej, męczenników drugiej wojny światowej (beat. 1999).

KURIA KRAKOWSKIEJ PROWINCJI KARMELITÓW BOSYCH
KRAKÓW 2001

Niniejszy tekst, poprawiony i uzupełniony, ukazał się pierwotnie w kwartalniku Duszpasterz Polski Zagranicą (37 (1987) 35–50), wydawanym przez Centralny Ośrodek Duszpasterstwa Emigracji w Rzymie.

* publikacja tekstu w uzgodnieniu z : www.karmel.pl