My zmartwychwstaniemy jak On, z Nim i przez Niego. KKK995

Chrystus umarł i Zmartwychwstał. Każdy z nas umrze i każdy zmartwychwstanie. W tajemniczy sposób ta prawda realizuje się w naszym życiu w każdej chwili a Święty Kościół pozwala doświadczyć jej szczególnie w czasie Triduum Paschalnego . Tę niezwykłą lekcję jaką Pan Jezus zamknął w trzech świętych dniach można streścić w słowach: miłość, oddanie, ufność. To nasza droga do Zmartwychwstania, sposób przejścia przez trudne sytuacje życiowe, czy też przez walkę wewnętrzną, walkę z grzechem i słabością, w końcu przejścia z tego świata.

Misyjność Kościoła jest niejako jego krwioobiegiem. Od jego drożności zależy nie tylko żywotność ale i jakość życia Kościoła. Wyobraźmy sobie nas jako krwinki krążące w Mistycznym Ciele Pana. Potrzebujemy przyjąć siłę dającą życie – Słowo, Które jest Życiem. Życie przyjęte wprawia nas w ruch a my będąc w nieustannym ruchu poruszamy inne krwinki. To jedyna droga. Przyjąłem–przekazuję. Jakość Życia Kościoła – wspólnoty wypływa właśnie z tego. Jeśli właściwie odczytujemy swoje miejsce w Kościele nasze życie wyzwala siłę ożywiającą nie tylko nas ale każdego człowieka. W nieustannym „potrącaniu”, budzeniu do życia, wprawianiu w ruch, stajemy się najbardziej tym kim prawdziwie jesteśmy. Człowiek misyjny to człowiek zaspokojony. Człowiek misyjny czerpie w pełni… Przez wypełnianie nakazu misyjnego Chrystusa karmi się pokarmem „pełnienia woli Bożej” (por. J 4,34), przekazuje Słowo nieustannie się Nim napełniając, w końcu przyjmując czy przekazując dotyka braci, buduje relacje w oparciu o Prawdę jaką jest sam Bóg.

15 października 2014 roku w Uroczystość Świętej Teresy od Jezusa rozpoczął się Rok Jubileuszowy Pięćsetlecia Urodzin Wielkiej Świętej. Powoli zbliżamy się do zamknięcia jubileuszowych obchodów. Taki czas sprzyja refleksji.

„Jestem córka Kościoła” – te słowa święta Teresa miała wypowiedzieć na łożu śmierci. Pomyślmy o okolicznościach w jakich świętujemy Jubileusz pięćsetlecia narodzin św. Teresy…

Nade wszystko prześladowanie Kościoła, te krwawe w krajach islamskich i te bardziej wyrafinowane, szczególnie w Europie. Coraz mocniejsze ataki ze strony ideologii niezgodnych  z prawem naturalnym. Dyskusje wokół Synodu o rodzinie…

Jon 3,1-5.10 –– 1 Kor 7,29-31 –– Mk 1,14-20

Drodzy bracia i drogie siostry,
obchodząc uroczyście już po raz siódmy w całym Kościele – wyznaczony przez Ojca świętego na 2 lutego – Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, chcemy w tym roku zwrócić naszą uwagę na kobiety konsekrowane, żyjące w większych czy mniejszych wspólnotach klasztornych czy też – jako świeckie konsekrowane – w świecie. Gdyby je wszystkie w Polsce zebrać razem, utworzyłoby to niemałe, bo ponad dwudziestopięcio-tysięczne miasteczko, w którym obok siebie znalazłyby się członkinie tak klasztorów kontemplacyjnych, zgromadzeń zakonnych, stowarzyszeń apostolskich, jak i instytutów świeckich; większość z nich nosiłaby habity i welony (o rozmaitym kroju i w różnych kolorach), ale niektóre byłyby też w strojach cywilnych. Wszystkie – obdarzone geniuszem kobiecym – mają coś z tych ewangelicznych niewiast, które idąc za Jezusem, służyły Mu oraz Jego uczniom.